Online reading:

web stats

27 Σεπ 2008

It s still September in the rain

Ετσι λεγεται το κομματι που παίζει ο mp3 player και εξω ο ηλιος εχει εξαφανιστεί.
Παρα πολλα συννεφα που προμηνύουν οτι σε λίγο θα βρέξει ....

Ενα πολυ ομορφο πρωινο παροτι λειπει εκεινος στην δουλειά.
Ναι Σαββατο σημερα και εκεινος εχει μάθημα,βλεπεις ειναι και εξετάσεις οπου νάναι.Δεν μου αρεσει να ξυπνάω και να μην ειναι διπλα μου but I have no choice,have I?

Σημερα ξεκινάει και το Αντιρατσιστικο φεστιβάλ οπου ως ποδηλατρεις μαζι με καποιους αλλους θα ειναι στο περιπτερο των ποδηλατρων.
Θα πάω και εγω βεβαια αλλα δεν ειμαι στο οργανωτικό.Απλα παρατηρητρια οπως ολος ο κοσμος.Ηδη ασχολουμε με πολλα οποτε το αφηνω σε εκεινον.
Θα πειραματιστω για πρωτη φορα με τα φαγητα των διαφορω εθνών που θα ειναι εκει.Παντα ηθελα να τα δοκιμασω.Εχουν κατι το διαφορετικό.

Ας περασουμε ομως στα χθεσινά.

Χαλαρη μερα.Μονο τεσσερις ωρες μάθημα.Το κρυωμα να αφηνει τα τελευταια του δειγματα,κατι βηχαλακια και κάτι φλεγματα (σορρυ για την τοση περιγραφικότητα μου) τα οποια εχω σκοπό να εξαφανίσω με σιροπάκι που ηδη πίνω.
Τελειωνω το μάθημα και τον ρωτησα αν θα πάμε στο παρτυ της σχολής.Απαντησε θετικά.Ειχε διαβάσει το μπλογκ μου,ετσι ηξερε ποσο το ηθελα.Αργησε βεβαια να μου απαντησει.Κατι τον ειχε καθηλώσει στην οθόνη του υπολογιστή.Εριξα μια κλεφτή ματιά.
Ηταν ενα game με pizza.Δεν του ειπα τιποτα απλα παρακολουθουσα με ποση μανιά επαιζε.Ακουγες,ντριιιγκ ντριιιιγκκ ντοινγκ οποτε κερδιζε μοναδες κλπ.Καποιες στιγμες μαλιστα ο ρυθμος ηταν γρήγορος.Εχω και εγω το κολλημα μου με το pet society στο facebook so δεν μπορουσα να του γκρινιαξω,οπως μου γκρινιαζει τα πρωινα που με βλεπει ν απλενω να σαπουνιζω να επισκεπτομαι τα ζωακια.Οχι καλε ..δεν μου σαλεψε.Για να κερδισεις μοναδες ετσι ωστε να αγορασεις πραγματακια για το κατοικιδιο σου πρεπει να τα κανεις ολα αυτα.Χαζομαρες,μα χαλαρωνεις,ξεφευγεις απο τις καθημερινες υποχρεωσεις και τα πρεπει.

Ενιγουει στο θέμα μας.
Με τα πολλα που λέτε,παει δεκα παρα εικοσι (;) καπου εκει,και τον ξαναρωτω αν θα παμε χορο και του λεω και την ωρα.Ηταν σαν υπνωτισμένος.Καμια απαντηση δεν πήρα...
Στα επομενα λεπτα,ειδα να κλεινει η οθόνη εκεινον να πετάγεται απο την καρεκλα και να εχει ενα χαμογελο ικανοποίησης στο προσωπακι του.

-Πωπω ειχα καιρο να παιξω ετσι.Να ξεχαστω για λίγο.Να μην σκεφτομαι τιποτα παρα μόνο το παιχνίδι.
Κατι μου λέει πως αν δεν ημουν εκει,θα ειχε χαθει μέσα στις πιτσες και στα ποπ κορν χωρις να εχει την αισθηση της ωρας.
Στην επιστροφη προς Χανια,μου περιέγραφε το παιχνιδι και αρχισα και εγω να πορώνομαι.Φτανουμε σπιτι ανοιγει την τηλεοραση.Ειχε τον Πειρατη της Καραϊβικής.
Αρχισα να ετοιμαζομαι.Ειχα σκεφτει κατα την διαρκεια της επιστροφης τι θα φορουσα και πως θα βαφόμουν.Αυτο και εκανα.
Μολις με ειδε,αλλαξε γνωμη για το πως θα πήγαινε εκεινος.Ειχε πει πως δεν θα αλλαζε ρουχα.Δεν ηθελε να με συνοδευσει πια με τα ιδια ρουχα :) χεχεχε.Εγινε ενα κουκλακι ζωγραφιστό και λιγα λέω.Αρχισε τα πειραγματα του στυλ ,παμε σε παρτυ ενω εχει τον Πειρατη..και αλλα τετοια.Τον κοιταξα λοξα και αρχισε να χαμογελά.

Ο Χρήστος με την δασκάλα χορού μας.



Καλα,ριξαμε κατι χορουςςς.Ειδικα την πρωτη μια ωρα δεν κατσαμε κωλο κατω.Στην διπλανη φωτο βλέπετε τους δασκάλους μας.
Μετα που τελειωσαμε τον χορο με τον δασκαλο και καθισα,μου κάνει ο Χρήστος.
-Εχω αλλη μια προταση για τον μπλογκ σου στην στηλη "Αγαπη ειναι.."
-Ποια μωρο μου;τον ρώτησα
-Αγαπη ειναι να θέλεις να χορεψεις , να δίνεις το χαρτομαντηλο με τις μύξες σου στον καλο σου και εκεινος να μην αηδιαζει..
-Χαχαχα σορρυ μωρουλι μου χαχα,γελασα.
-Χαχαχαχ ..γελουσε και εκεινος.

Εγινε τελειως ασυναισθητα,γιατι ηρθε ο δασκαλος να με παρει να χορεψουμε,εγω κρατουσα και πανω στην πιστα το χαρτομαντηλο,οποτε ετρεξα να το δωσω στον καλο μου απο το να το αφησω στον παγκο με τα μικροβια.
Τωρα που το σκέφτομαι...δεν εχει αδικο.Θα το προσθέσω στην λίστα.Χεχεχε αχ τι αντρα παιρνω...!!!Αχ :)

Μου εκανε εντυπωση το ποσο καλα χορευω οταν θέλω και εχω κεφια.

Μπορω να ομολογήσω οτι μεχρι που φυγαμε,κατα της δυο και ηταν αυτο,ειχαμε και οι δυο μας μια αισθηση ικανοποίησης.Παραδεχτηκε σαφώς,οτι ήταν η καλύτερη διέξοδο μιας και το να κάτσουμε σπιτι να δούμε ταινιακι,το κάνουμε συχνά.
Τραβηξα αρκετες φωτογραφίες .
Σε οσες με τράβηξαν,απλα εβγαζα γλώσσα οπως βλέπετε και οι ιδιοι παρακάτω.
Κανεις δεν σκεφτηκε όμως να με τραβήξει ενω δεν εβλεπα.Ναι ναι παραπονο :ρ.

Σας φιλώ..(ωχ παλι σεντονια εγραψα πφφφφφ!!)


Ένα χαζό χαρά γεμάτο
Δημοσίευση σχολίου